«Հրանտը հենց Հայաստանն է»։
Բալայանը հիշում էր, որ 1968 թվականին «Նռան գույնը» ֆիլմի նկարիչ Վիկտոր Ջորբենաձեն իրեն նվիրել էր «Ալխոն»։ Գիրքը ցնցել էր ռեժիսորին։ Հետագայում նա այն նվիրում էր գործընկերներին և հատկապես գնահատում Մաթևոսյանի՝ կյանքի ամենափոքր մանրուքները ներկայացնելու վարպետությունը։
Բալայանի չիրագործված մտահղացումներից էր «Գոմեշը» վիպակի էկրանավորումը։ Հարցազրույցում նա պատմում էր, որ առաջարկել էր երեք տարբերակ, սակայն ոչ մեկը աջակցություն չէր ստացել։ Իր բակը թողած ու գոմեշի որոնման դուրս եկած էգ գոմեշի պատմությունը նա ցանկանում էր տեղափոխել էկրան։
Նրանց կապում էր նաև անձնական պատմություն․ Մաթևոսյանը դարձել էր Բալայանի կնքահայրը։ Ռեժիսորը հիշում էր, որ գրողը պնդել էր, որ ինքը մկրտվի հիսունհինգ տարեկանում։