«Հրանտի Աստվածը ճշմարտությունն էր» հուշագրության մեջ Մարգո Ղուկասյանը վերադառնում է Մաթևոսյանի մասին իր օրագրային գրառումներին։
Նա հիշում է 1977 թվականի հուլիսի 24-ի հանդիպումը․ գրողը խորհուրդ էր տվել ակնարկում պահպանել մոր կենդանի խոսքը՝ այն չփոխարինելով գրական մշակմամբ։
Ղուկասյանը նկարագրում է նաև նրա հուզմունքը 1979 թվականին Լրագրողի տան լեփ-լեցուն դահլիճի առջև։ Անձնական հանդիպումների միջոցով նա ներկայացնում է Մաթևոսյանի պահանջկոտությունը խոսքի և ճշմարտության հանդեպ։